vrijdag 5 oktober 2012

35, Los Angeles, Quicksilver (1954)

Ongelooflijk hoe snel je uit de vakantiesfeer bent en je leven weer routineus draait rond de vragen 'is er nog brood?' en 'zou het nog stoppen met regenen vandaag?'. Hoog tijd om nog eens een herinnering op te halen aan onze fantastische Amerikareis! Deze herinnering begint zowaar in Oostende.

Daar bezocht ik 2,5 jaar geleden een tentoonstelling over het leven en werk van James Ensor. Vroeger hadden wij een dik boek over deze schilder en ik herinner mij dat ik daar vaak in gebladerd heb, niet goed vattend wat ik zag maar het liet wel een indruk na. En die tentoonstelling in Oostende was ook indrukwekkend. Eén minpunt: zijn bekendste en belangrijkste werk 'De Intrede van Christus in Brussel' was er niet te zien en dat vond ik oprecht spijtig want dat schilderij was mij het meest bijgebleven van het boek.

2,5 week geleden reden we in onze Chevrolet van het Griffith Park Observatory Centre (daar waar je de Hollywood-letters kan zien) naar The Getty Museum. Dwars door LA, in hels verkeer. We waren blij en opgelucht toen we eindelijk de parking van het museum binnen reden. We werden nog blijer toen we op het trammetje zaten dat ons naar het museum zelf bracht want dat is een leuk ritje bergop met zicht op datzelfde helse verkeer.



Helemaal top-blij voelden we ons toen we aankwamen bij het museum. Wat een architectuur, wat een mooie tuin, zelfs de prachtig stralende zon leek deel uit te maken van het complex. Sorry MAS, maar The Getty is het mooiste museum dat ik ken. En dan hadden we de binnenkant nog niet gezien.



Een bovenaards gevoel dat blijdschap overstijgt zoals de rand van de Grand Canyon de kloof overstijgt, maakte zich van mij meester toen ik plotsklaps een afbeelding van 'De Intrede van Christus in Brussel' zag staan in een brochure. Natuurlijk! Dat meesterwerk hangt hier!

Zenuwachtig as hell nam ik het liefje mee naar de Ensorzaal. En toen we binnenstapten konden we er niet naast kijken. De fanfare, de massa, de spandoeken, de maskers, de schreeuwerige kleuren en heel klein, maar toch centraal in het schilderij: Christus. Jezus, wat een fantastisch werk. In een filmpje dat je daar kon bekijken hoorde ik iemand zeggen dat er geen muzikaler schilderij bestaat en daar kan ik volledig inkomen. Als je lang genoeg blijft kijken dan hoor je op de duur opwindende jazz uit het schilderij schallen.


Ga dat zien! U zal er wel voor naar Los Angeles moeten afreizen want het schilderij is te fragiel om vervoerd te worden.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen