dinsdag 30 oktober 2012

16, Schoten, You Suck (1992)

Vorige week was het 'one-hit-wonder-dag' op Studio Brussel. Dat was fijn. De 'amai, dat is lang geleden' en de 'ochot zeg, die was ik helemaal vergeten' vlogen in het rond. Via Twitter kon je zelf suggesties doen en ik dacht meteen aan 'Ice Ice Baby' van Vanilla Ice en 'Spaceman' van Babylon Zoo. Blijkt dat ik niet alleen was want net die twee nummers stonden in de top 3 van meest aangevraagde liedjes die dag.

Ik dacht even verder na en kwam uiteindelijk bij Consolidated terecht. Die hadden in 1992 een hitje op Studio Brussel met 'You Suck', een nogal expliciet nummer over ... Wel, luister zelf maar via de link onderaan. Het is eerder een one-dirty-hit-wonder eigenlijk. Te dirty voor Studio Brussel? Ze hebben het in ieder geval niet gespeeld ...



Ik snap er nu niets meer van maar ik heb toen in 1992 blijkbaar de full-cd gekocht, getiteld 'Play More Music'. Een miskoop van jewelste want daar stonden maar een paar liedjes op. De rest stond vol met politieke teksten. Links georiënteerd dat wel maar erg radicaal. Het ging over vegetarisme, racisme, homofobie, vrouwenrechten, kapitalisme, fascisme ... Veel te zware kost voor mijn 16-jarige ik. En zo bleef/blijft die cd al jarenlang ongespeeld.

Misschien dat ik hem nog maar eens moet opzetten? Wie weet kan het mij nu wel bekoren?




zondag 28 oktober 2012

36, Zoektocht naar Antwerpse Spoken in Death Valley (2012)

Enkele beelden van Rhyolite, Death Valley. Hoe je er geraakt dat lees je in mijn blogpost op de website van De Nieuwe Antwerpenaar.



dinsdag 23 oktober 2012

36, Antwerpen, Come Home (2010)

Ik ben officieel oud.

Begin deze maand kwam ik deze wedstrijd tegen op het internet: 'schrijf een songtekst voor Amatorski'.  De groep had een woordeloze demo gemaakt en daar kon je lyrics voor schrijven. Die opdracht zei me wel wat en op een vrije namiddag ging ik aan de slag. Ik kocht een aantal magazines in de IMS op de Melkmarkt ter inspiratie en begaf mij naar de Normo voor een lekker koffietje. Daar las ik een artikel over Portugese vrouw die wegens de aanhoudende crisis verhuisd was naar Angola, een vroegere kolonie van Portugal. Haar vriend bleef achter in Lissabon. Een beetje de omgekeerde beweging. Na de laatste slok koffie fietste ik naar mijn voortuin en ging ik op een bank zitten in het zonnetje. Ik schreef de tekst waarvan ik dacht dat ik hem ging insturen voor de wedstrijd.

's Avonds las ik nog even de wedstrijdvoorwaarden online. En wat bleek? De deelnemers moesten tussen 18 en 35 jaar oud zijn! Dat kwam ik te weten enkele dagen na mijn 36e verjaardag. Pijnlijk.

Die wedstrijd zal ik dus niet winnen. Maar kom, hier toch mijn tekst:

wie denkt eraan om mij te zijn
ik wil zo graag
vluchten naar huis
maar het is hier beter

het spijt me zo om mij te zijn
ik kan niet meer
hier is het
jij in dat arm land

we zien hetzelfde water
jij verdient minder
ik wil minder maar kan niet meer

we zien dezelfde zon
ik mis jouw regen
blijf wachten, ongeduldig

kon hier maar bij jou zijn
de toekomst lacht ons uit
kon ik maar meer
de schuld geven

aan de banken


Zou dat niet mooi passen bij zo'n mooi nummer als Come Home?








zondag 14 oktober 2012

36, Lopen in Spoor Noord op Antwerpse muziek (2012)

Welkom bij deel twee van mijn blogpost over lopen in Spoor Noord. Wie deel één wil lezen die klikt eerst door naar de website van De Nieuwe Antwerpenaar.

Kijk maar hoe mooi lopen in Spoor Noord kan zijn:




En de waarom van de muziek:

T.M.L - Flying Horseman
Rustig beginnen is half gewonnen. 

Always On The Run - Admiral Freebee
Spreekt voor zich. Op gang komen met de admiraal.


Champagne - Millionaire
Het tempo stijgt met een geweldig energiek nummer van Millionaire. 

Soft Foot Shuffle - Magnus
Hef de knieën op dit fijn Antwerps dansplaatje.

There Will Be No Next Time - The Kids
Lopen alsof het de laatste keer was.


Hot Hotter Hottest - Zita Swoon
En we krijgen het warm. Heel warm. 


Shewolf - Intergalactic Lovers
Doe alsof Lara van Intergalactic Lovers 100 meter voor u loopt en probeer haar in te halen.

Beegee - Dead Man Ray
Eén simpele riff. Meer heeft Dead Man Ray niet nodig om u in de pas te houden.

Penetrator - Kiss My Jazz
Blijven swingen.

Cargo - Mintzkov
Als u nu net de Cargo passeert dan is dit toch een geweldig symbolisch nummer, niet?

Beyond Repair - The Sore Losers
Loop die benen kapot tot ze beyond repair zijn. 


My Crucified Jesus - Ferre Grignard
Laat u moed inspreken door deze legendarische Antwerpse blueszanger.


What Does It Mean? - Bed Rugs
Als u de zin van het lopen begint in twijfel te trekken, niet doen! Blijven gaan, hop hop!


Feverjam - Ashbury Faith
Een adrenalinestoot van jewelste. U zal het ondertussen wel nodig hebben.

Fell Off The Floor Man - dEUS
De laatste loodjes. Laat die tempowisselingen van dit nummer u inspireren om vol te houden.




Black Hole - Blackie And The Oohoos
Proficiat, u hebt het gehaald! Uitlopen met dit rustig nieuw liedje. 


zaterdag 13 oktober 2012

35, Borgerhout, There's A Riot Going On (2012)


Dankzij een gouden tip begaf ik mij afgelopen donderdag tussen de regenbuien door niet naar CC Deurne voor de voorstelling 'Ontembare Stad' van het Martha!Tentatief maar naar Trix voor het concert van Monophonics uit San Francisco, Californië. Deze zeskoppige groep speelde daar boven in de Trix Bar. Ik was daar, shame on me, nog nooit geweest. Maar ik kom nog terug. De sfeer van een rokerig, intiem café (zonder de rook dan.) De perfecte omgeving voor een optreden van een groep die ervoor gaat. 



En gaan, dat deden ze, de Monophonics. Van bij de eerste noot was de hele zaal mee met de brullende stem van de zanger die ook de keyboards geselde, de krachtige uithalen van de blazers (trompet en sax) en de solerende gitarist. Moderne soul, om het met een lelijke term te benoemen. Ze kennen hun klassiekers want na een kleine pauze speelden ze de rest van de avond vol met eigenzinnige covers van Aretha Franklin, Al Greene en Syl Johnson. Topconcert van een band waar ik nog nooit van gehoord had. Altijd fijn.

In de grote zaal speelde tegelijkertijd Ultravox. Ja, die van Vienna (brul mee: this means nothing to me!). Ik ben blij dat ik boven stond. Zo blij dat ik ondertussen de laatste plaat van Monophonics heb gekocht. Zoals zo vaak klinkt de plaat wat braver en minder vuil maar op een regenachtige zaterdagmiddag ken ik veel slechtere dingen om op te leggen. 

Oh ja, grappig: tijdens mijn online zoektocht naar info over de band kwam ik dit tegen. De ideale setlist voor een optreden. Scroll zeker naar beneden voor de clou en voor de video van "There's A Riot Going On". 














vrijdag 5 oktober 2012

35, Los Angeles, Quicksilver (1954)

Ongelooflijk hoe snel je uit de vakantiesfeer bent en je leven weer routineus draait rond de vragen 'is er nog brood?' en 'zou het nog stoppen met regenen vandaag?'. Hoog tijd om nog eens een herinnering op te halen aan onze fantastische Amerikareis! Deze herinnering begint zowaar in Oostende.

Daar bezocht ik 2,5 jaar geleden een tentoonstelling over het leven en werk van James Ensor. Vroeger hadden wij een dik boek over deze schilder en ik herinner mij dat ik daar vaak in gebladerd heb, niet goed vattend wat ik zag maar het liet wel een indruk na. En die tentoonstelling in Oostende was ook indrukwekkend. Eén minpunt: zijn bekendste en belangrijkste werk 'De Intrede van Christus in Brussel' was er niet te zien en dat vond ik oprecht spijtig want dat schilderij was mij het meest bijgebleven van het boek.

2,5 week geleden reden we in onze Chevrolet van het Griffith Park Observatory Centre (daar waar je de Hollywood-letters kan zien) naar The Getty Museum. Dwars door LA, in hels verkeer. We waren blij en opgelucht toen we eindelijk de parking van het museum binnen reden. We werden nog blijer toen we op het trammetje zaten dat ons naar het museum zelf bracht want dat is een leuk ritje bergop met zicht op datzelfde helse verkeer.



Helemaal top-blij voelden we ons toen we aankwamen bij het museum. Wat een architectuur, wat een mooie tuin, zelfs de prachtig stralende zon leek deel uit te maken van het complex. Sorry MAS, maar The Getty is het mooiste museum dat ik ken. En dan hadden we de binnenkant nog niet gezien.



Een bovenaards gevoel dat blijdschap overstijgt zoals de rand van de Grand Canyon de kloof overstijgt, maakte zich van mij meester toen ik plotsklaps een afbeelding van 'De Intrede van Christus in Brussel' zag staan in een brochure. Natuurlijk! Dat meesterwerk hangt hier!

Zenuwachtig as hell nam ik het liefje mee naar de Ensorzaal. En toen we binnenstapten konden we er niet naast kijken. De fanfare, de massa, de spandoeken, de maskers, de schreeuwerige kleuren en heel klein, maar toch centraal in het schilderij: Christus. Jezus, wat een fantastisch werk. In een filmpje dat je daar kon bekijken hoorde ik iemand zeggen dat er geen muzikaler schilderij bestaat en daar kan ik volledig inkomen. Als je lang genoeg blijft kijken dan hoor je op de duur opwindende jazz uit het schilderij schallen.


Ga dat zien! U zal er wel voor naar Los Angeles moeten afreizen want het schilderij is te fragiel om vervoerd te worden.