dinsdag 27 september 2011

34, In De Lappenmand, Only When You Leave (1984)

Ik heb zelden een mening over een tv-programma. Dat komt omdat ik maar over 2,5 kanalen beschik en de tv bijna alleen maar opzet als er sport te zien is. Bijna. Want als ik al eens vroeger thuis ben van het werk dan durf ik mij wel eens in de bompazetel te smijten en te kijken naar Masterchef gevolgd door Buren (Libby, I still love you after all those years!). En ondertussen stiekem een pre-avondeten-dutje doen. Tja, guilty pleasures, iedereen heeft dat wel, niet?

Nu ik in de lappenmand lig na een mountainbike-val (waar ik verder niets over kan vertellen wegens ik weet er niets meer van ...) heb ik hopen tijd om naar tv te kijken. Maar ik heb nog altijd maar 2,5 kanalen en Ketnet kijken, nee bedankt, merci. Dus was het weer Masterchef vandaag. Gevolgd door Buren. Dacht ik. Want tussen die twee programma's was er blijkbaar tijd om liedjes van vroeger te laten zien. En vroeger was vandaag 1984. Waren toen hot en kwamen aan bod: Germaine Jackson, Tina Turner, Will Tura, Ciske de Rat, ... Een lust voor oog en oor.

De kers op de taart hielden ze voor het laatst: Spandau Ballet! Dat was lang geleden zeg. Ik herkende hun gezichten nog van de Joepie van vroeger. Allicht zal ik rond 1984 een poster van deze afgelikte boys hebben opgehangen op mijn kamer. Die posters van sexy vrouwen à la Sabrina, The Bangles, Samantha Fox en Kim Wilde kwamen pas later.

Dansen is toegestaan. Ik beperk mij tot iggen in mijn bompazetel, tegelijk probeer ik niet té hard te lachen met Spandau Ballet want dat doet pijn aan mijn ribben.

zondag 25 september 2011

34, Antwerpen, Keep You Close (2011)


Na beluisteringen van de nieuwe dEUS (Keep You Close) op alle mogelijke tijdstippen, in het donker op de hoofdtelefoon, als achtergrondmuziek tijdens de afwas, op café, tijdens het lopen, hierbij uit elk van de negen nummers een tekstfragment gelicht en becommentarieerd door mezelf.

1. Keep You Close - The flower's cut but it stills grows. I'm going to keep you ever close.
2. The Final Blast - A twisted view would do you all some good.
3. Dark Sets In - Silence never seemed so loud, he never looked for what he found.
4. Twice (We Survive) - There's more than 20.000 ways to end up in the same old place only one to get away
5. Ghost - We're the cabin crew of cupid's company
6. Constant Now - If we're getting what we want, are we what we need to be
7. The End Of Romance - For some reason you want the truth to wash over you
8. Second Nature - When longing is gone, freedom is near
9. Easy - Give your heart a little space, you will find that your days will be easy

1. Zijn wij niet allemaal beschadigde bloemen die blijven verder groeien?
2. Een lesje voor bepaalde Vlaamsgezinde politiekers?
3. Jaloezie zorgt voor donkere gedachten.
4. Over de moed om te veranderen.
5. Heerlijke romantisch geallitereerd.
6. Een doordenker. Verlangen blijft alleen bestaan als het doel niet bereikt wordt.
7. Als je denkt dat je het doorhebt. Een heerlijk moment. Dat ook snel verdwijnt.
8. Over loslaten.
9. Over loslaten (bis)





zaterdag 24 september 2011

34, Antwerpen, Surgeon (2011)

zonder woorden
(zijn ook twee woorden)

donderdag 22 september 2011

26, Merksem, Pink Panther Theme (1963)


Ballast is de kunstmatige verzwaring van iets om de stevigheid en stabiliteit te vergroten. Volgens Wikipedia. Volgens Igor kan het geen kwaad om af en toe wat ballast kwijt te spelen. Zo heb ik ooit, op een blauwe dinsdag, een zware doos vol oude liefdesbrieven, foto's, kaartjes, teksten ... bij het oud papier gezet. En daar heb ik eigenlijk nog geen seconde spijt van gehad. Zo gooi ik ook regelmatig kleren weg (recht in de daartoe bestemde containers, natuurlijk). En rommel is niet meer dan een tijdelijke bezoeker bij mij. Ik probeer te leven volgens het principe "hoe opgeruimder mijn huis, hoe helderder mijn hoofd".

Vanavond is het tijd om afscheid te nemen van iets dat al veel te lang stof staat te verzamelen in mijn schrijfkamer: mijn basgitaar. De laatste keer dat ik echt heb gespeeld op dat instrument dateert van de periode van mijn zolderkamer in de Oude Kerkstraat, ergens begin deze eeuw. Sindsdien hebben enkel sterke handen van helpende verhuizers fysiek contact gehad met de basgitaar. Het is nooit echt goed aan geweest tussen ons, misschien heeft mijn relatie met mijn akoestische gitaar daar iets mee te maken. Is jaloezie de boosdoener, zoals zo vaak?

Weggooien doe ik hem niet. Wie wil mag hem komen halen. Basgitaar + versterker. Een kleine vergoeding kan afgesproken worden maar zal de waarde van een avondje pinten drinken op café niet overtreffen. Oh ja, het is niet zomaar een basgitaar. Axl Peleman heeft er nog op gespeeld! Ok, het gaat over een halve minuut tijdens de basles, om de gitaar te stemmen. Maar toch. Axl Peleman heeft er nog op gespeeld!

Dus bel me, schrijf me, spreek me aan op café indien u zich de nieuwe eigenaar wil noemen van een basgitaar.

Hierbij het enige liedje dat ik ooit volledig heb kunnen spelen op bas. Man, toen swingde ik erop los!


zaterdag 17 september 2011

34, Antwerpen, Bicycle Race (1978)


Igor meldt met gepaste trots de geboorte van zijn nieuw kind. Met dank aan vroedman Stef voor de technische hulp tijdens de bevalling.

Naam: Hillmaster
Kleur: Grijs
Onderdelen: Shimano XT en Alivio
Platte banden-rekening: te verkrijgen op eenvoudig verzoek

Doop: morgen zondag 18 september tijdens de toertocht in Westmalle

Babyborrel: morgen zondag 18 september tijdens de toertocht in Westmalle, op het menu ... who knows ... trappist van Westmalle !!!


vrijdag 16 september 2011

34, Göteborg, Lovefool (1996)

"Nu weet ik het zeker, de Zweedse zijn de mooiste" stelde ik in conclaaf met mezelf vast in Göteborg, tussen de werkactiviteiten door. Het is een cliché, inderdaad maar dan wel één waar ik niet rouwig om ben. Amai. Vooral de frequentie valt op. Ik was nog niet bekomen van het ene prachtige exemplaar of er waren al drie andere blonde en beautifulle Zwedinnen mij in hun ogen aan het laten verdrinken. En die blijven daar ook zo koel bij, een beetje afstandelijk maar oh zo stijlvol. Thought I'd died and gone to heaven.

Kijk en luister naar dit liedje. En hopelijk begrijpt u wat ik bedoel.

En als uitsmijter een quote van Greta Garbo, de jawel Zweedse actrice.

*** Is there anything better than to be longing for something, when you know it is within reach? ***



maandag 12 september 2011

34, Bij Café De Slappe Uier in Nijlen, Hang On (2008)

51 uur na mijn finish in de Grote Prijs Fatima voel ik mij eindelijk klaar om te berichten over deze wielerwedstrijd. Recuperatie was immers nodig, voor lichaam én geest.

Dat ik als kind droomde profwielrenner te worden dat kon u hier al uit opmaken. Het kind in mij zette dan ook prompt een vreugdedansje in toen ik werd uitgenodigd om deel te nemen aan de Grote Prijs Fatima. Een ware retrokoers: enkel fietsen met versnellingen op de buis en enkel ongeschoren benen werden toegelaten. Het parcours: een lus van twee kilometer door Nijlense straten (denk boerengat maar dan wel van een wulpse boerendochter) dat dertig maal diende afgelegd te worden. 60 zware kilometers in zwoele temperaturen.

Het startschot was een vuurpijltje. En weg waren wij. De snelsten zetten meteen de beuk erin en er ontstond al gauw een kopgroep van een vijftiental renners. Ik mis de aansluiting op een haar na en probeer drie ronden lang solo het gat te dichten. Tevergeefs. Ik trap op mijn adem (au) maar vind snel een tweede en samen met een viertal compagnons rij ik redelijk vlot naar de finish.

Als u vindt dat Michel Wuyts en José De Cauwer kunnen lullen tijdens wielerwedstrijden op tv dan kan ik ter hunner verdediging het volgende nu proefondervindelijk bijtreden:

- een gat dichtrijden is niet makkelijk, zeker niet alleen
- uit de wind zitten helpt
- supporters helpen ook, bedankt trouwens lieve dames voor het getier, geroep en geschreeuw, ronde na ronde
- gaandeweg de wedstrijd geraakte het groepje waar ik inzat zo op mekaar afgesteld dat wij altijd op hetzelfde moment en tegelijkertijd schakelden, als ware we een troep samenwonende vrouwen die op den duur samen beginnen te menstrueren
- te weinig drinken levert krampen op
- bouletten en krieken en een pintje zijn geen remedie tegen krampen maar smaken wel
- wij wielrenners dragen geen onderbroek in onze zemenlapkoersbroek! pas de culotte!


vrijdag 9 september 2011

34, Vlieland, dEUS live (2011)

Eerlijk zijn duurt het langst: dEUS live was de laatste jaren niet altijd even scherp en strak als ik gewild had. Maar na regen komt de zon piepen: ze zijn terug in optima forma. Het bewijs zie je hier.

Dus ben ik toch weer puberaal benieuwd naar de nieuwe plaat, Keep You Close. Nog zeven keer slapen en hij is koopbaar. Jippiekajeej.

donderdag 8 september 2011

34, Antwerpen, Between The Bars (1997)

Zwemmen, spaghetti eten en de nieuwe Almodòvar zien, La Piel Que Habito. We hadden het misschien beter andersom gedaan zodat we de gruwelijke beelden weg had kunnen eten en zwemmen. Goeie film hoor, maar raar. En vies.

Ergens halverwege speelt in de film plots een klein, schoon liedje. Zoals er op een stort tussen het afval en het vuil opeens een lief klaproosje groeit. Of zoiets.

Dit bloempje heet Between The Bars van Elliott Smith, van de prachtige cd Either/Or (hier geslaagd gecoverd door Chris Garneau). Elliott stierf op 34-jarige leeftijd door twee messteken in de borststreek. Waarschijnlijk zelfmoord maar dat werd nooit helemaal bevestigd. Raar. En vies. Maar zo'n mooie muziek. Het leven zit vol contrasten.


zondag 4 september 2011

17, Schönberg, If I Can't Change Your Mind (1993)

Een raakkoop was het, De Afrekening Volume 5. In 1993 was het nog van zakgeld bijeenleggen tot er genoeg was om een cd te kopen. En, boy, heb ik GEEN spijt gehad dat ik toen deze cd heb gekocht. Een verzamelplaat die mijn verdere muzikale leven heeft richting gegeven. Ik heb net nog even de tracklist overlopen en de oh!'s, de ah!'s en de aja!'s wisselden elkaar af. Een mand vol mooie vruchten en zelfs de paar rotte appels die ertussen zitten zijn best pruimbaar (oh! die fruitige woordspeling!). Omdat ik niet kan kiezen vindt u hieronder drie toppertjes van toen (het nummer van Sugar wordt gecoverd door The Decemberists). Maar eigenlijk zijn ze allemaal de moeite.

Als ik de cd nu nog eens volledig beluister dan is het plots terug 1993 en ben ik in Schönberg op de schommel voor onze chalet. Nostalgie ten top.


  1. Spin Doctors - Two Princes (4:18)
  2. Consolidated - You Suck (3:52)
  3. Radiohead - Creep (3:57)
  4. Alice in Chains - Would (3:28)
  5. The Tragically Hip - Courage (4:27)
  6. Belly - Feed the Tree (3:28)
  7. Ugly Kid Joe - Cats in the Cradle (4:02)
  8. Rage Against the Machine - Killing in the Name (5:14)
  9. Sugar - If I Can’t Change Your Mind (3:18)
  10. Soapstone - Why Should We Wait (4:57)
  11. Depeche Mode - I Feel You (4:34)
  12. Sonic Youth - Sugar Kane (5:57)
  13. The Choice - The Ballad of Lea & Paul (3:17)
  14. Deacon Blue - Your Town (4:16)
  15. Soul Asylum - Somebody to Shove (3:15)
  16. The Scabs - Can’t Call Me Yours (4:03)
  17. Manic Street Preachers - Little Baby Nothing (4:11)
  18. Sloan - Underwhelmed (4:43)