zondag 1 mei 2011

30, Wilrijk, Break The Night With Colour (2006)

Toen ik vanochtend in bad K.F. zijn rug scheerde dacht ik bij mijzelf: als ik nu eens een blogpost begin met een volledig fictieve openingszin? Bij deze.

Alles komt altijd goed, heeft het weekend mij driemaal proefondervindelijk aangetoond:

1) Op zaterdag, ergens achter de noene, constateer ik dat ik mijn id en bankkaart kwijt ben. Ik had ze laatst opgemerkt in de achterzak van mijn broek. Een reconstructie van de feiten leerde me dat ik ze moest kwijt gespeeld zijn onderweg naar Borgerhout. In plaats van Cardstop te bellen en langs de politie te gaan, besloot ik de route opnieuw af te fietsen op zoek naar de vermisten. Weliswaar zes uur later. Ik fiets mijn straat uit, de Klamperstraat in: niets te zien. Ik sla de Van Kerkhovenstraat in en na een 30-tal meter fietsen zie ik plots twee kaarten blinken in het zonlicht. Het zal toch niet waar zijn! Inderdaad, ze lagen gewoon tussen de straat en een geparkeerde auto, broederlijk naast elkaar, te wachten om gevonden te worden. Ik stopte, nam ze vast, kuste ze en zette blijgezind mijn tocht voort. Alle administratieve handelingen smolten als een Calippo op de motorbak van een cabrio in de woestijn van Death Valley ... Jippie!

2) Op zondag, om 7.45 uur, werd ik wakker met een gigantische, bonkende, stekende hoofdpijn. Het zal toch niet waar zijn! De eerste migraine-aanval van het jaar. 10 uur later voelde ik mij voor het eerst sterk genoeg om op te staan en een glaasje water te drinken. Daarna werd het alsmaar beter. En dat gevoel dat je beseft dat de migraine wegtrekt, dat is onbeschrijfbaar. Een beschuitje met een weinig boter en een lapje kaas smaakt dan als culinair genot van de bovenste plank.

3) Al een hele tijd werk ik aan iets voor het werk. Ik zal hier niet over uitweiden, anders wordt het te saai en valt u als een blok in slaap. Een lang verhaal kort, morgenochtend om 9.00 uur stuur ik een mail in de trant van: "ok, it's a wrap, we have a go, let's print the mf" en heb ik even het gevoel dat ik met pensioen kan. Dat zich binnen de vijf minuten 19 andere deadlines zullen aandienen, dat negeer ik. Voor mijn eigen bestwil.

1 opmerking:

  1. Iets zegt me dat het personage K.F. toch niet volledig fictief is... ;)

    Fantastisch trouwens hoe ge een migraine-aanval tot een positieve noot kunt omvormen!

    Annemie

    BeantwoordenVerwijderen