maandag 28 maart 2011

21, In Het Water, Ship Song (1999)


Morgen ligt deze beauty aan de cruiseterminal in Antwerpen (let op de lippen!). We verwachten haar rond acht uur, het vertrek is gepland om vijf uur in de namiddag. Hebt u tijd, bent u in de buurt, kom dan af naar het wandelterras. Een hip bandje speelt afscheidsliedjes en u kan het schip en haar Duitse passagiers persoonlijk vaarwel wuiven. En als u echt geluk hebt, vangt u een glimp op van mezelf in mijn zondagse pak. De gele fluojas moet u er wel bijnemen.


Na de Lisa Delbo-indigestie is het opnieuw tijd voor écht goeie muziek. Volledig in thema natuurlijk, of wat dacht u?


vrijdag 25 maart 2011

17, Schoten, Vlinder (1993)

De goedesmaakpolitie rijdt nu waarschijnlijk met gierende banden uit om mij te komen arresteren en jarenlang op water en brood te zetten maar ik kan het niet laten om ook dit liedje van Lisa Delbo te posten. Omdat ik dit stiekem keigoe vind. Na! Al is het stiekeme nu wel voorbij natuurlijk.

Maar soit, I'm like ... whatever!!! Uit volle borst: zo wordt de rups een vlinder, Lisa Delbo is top!

Maarrrreuh ... nu gaat het alweer over vlinders ... Denken jullie dat er een rode draad is waar ik mij zorgen over moet beginnen maken?


donderdag 24 maart 2011

19, Schoten, Liefde Is Een Kaartspel (1996)

Uitslag van de kaartavond. Joehoew, ik win!
Reactie van de bomma: "daarom hebt gij geen lief he, gij hebt teveel geluk met het kaarten"

...

zaterdag 19 maart 2011

20, Merksem, Alleluia (1996)


Alert, alert, het is vaderdag vandaag. Toch voor de Antwerpenaren onder ons (zijn er Antwerpenaren in de zaal ... hell yeah!). Dus niet vergeten uw papa te sms'en he, mocht dat nog niet gebeurd zijn.

Het volgend muziekje zit al lang klaar. Eindelijk is het 19 maart en is er een aanleiding om het hierop te zetten. Mijn papa schrijft muziek en hij doet dat goed. Check zeker www.toondaems.be voor al zijn verwezenlijkingen tot nu toe. Van luisterliedjes over kerkmuziek tot kindermusicals. Hij doet het allemaal. Dit vind ik zijn pronkstuk, zijn magnus opus. Vergeet de Hallelujahs van Jeff Buckley en John Cale, ja zelfs die van Leonard Cohen en Händel (over Natalia en Gabriel Rios hebben we het uiteraard helemaal niet). De ultieme Alleluia is die van Toon Daems.

De liefde voor muziek heb ik geërfd van mijn vader, het talent helaas niet. Naar het schijnt slaat dat telkens een generatie over. Ik ben eens benieuwd. Naast superklimmer in de Tour de France, gevierd schrijver, arts zonder grens en topmodel zal mijn zoon dan ook nog eens prachtige muziek gaan maken? Wauw. Wees gerust, naast bovenstaande bezigheden mag hij zijn hobby's zelf kiezen hoor. Daar zullen mijn vrouw en ik nogal flexibel in zijn.

Genoeg gezeverd. Tijd voor echte muziek. Maak het stil, doof het licht, ontsteek een kaars en geniet van Alleluia.

Oh, één momentje nog voor wat reclame: op 17 april kan je zijn Markuspassie gaan beluisteren in de Sint-Cordulakerk van Schoten. Alle informatie vind je hier. U zal het zich niet beklagen!

donderdag 17 maart 2011

34, In De Wolken, Both Sides Now (1969)


Top drie van cd's die ik het minst gespeeld heb:
1. Shag Tobacco - Gavin Friday
2. Pandemonium - Killing Joke
3. Black Music - Chocolate Genius

Cd's die ik kocht toen ik leefde van mijn zakgeld. Als ik het me goed herinner was dat toen 150 frank per week. Vier weken sparen en ik kon een cd kopen. Het hoogtepunt van de maand zeg maar. Ik met de fiets naar de Van den Borre in Merksem waar in die dagen een Free Record Shop in huisde. Daar urenlang rondkijken, cd-boekjes bekijken, twijfelen, cd-boekjes besnuffelen, nog wat meer rondkijken, blijven twijfelen, om dan uiteindelijk, net voor sluitingstijd, toch maar een cd te kiezen. Dikwijls goeie keuzes zoals INXS (dat leest u hier), maar soms ook echt slechte keuzes. Écht slécht. En dan kom je thuis, maak je een lekker tasje thee, open je celebraal het doosje, steek je de cd in de cd-speler, sluit je je ogen en hoor je echt slechte muziek. Daar ging mijn 600 frank zuurgespaard zakgeld. Bummer!

En deze drie cd's vond ik toen slecht, vind ik nog altijd slecht en zal ik altijd slecht blijven vinden. De cd's zijn van Schoten naar Antwerpen naar Merksem naar Wilrijk naar Antwerpen naar Antwerpen telkens mee verhuisd en nooit uit hun doosje gehaald. What the hell was I thinking toen ik ze kocht?

Gelukkig gebeurt het soms ook dat je een cd koopt die je eerst maar niks vindt maar die je later, op de een of andere bizarre manier, opeens wel goed gaat vinden. Joni Mitchell is daarvan het beste voorbeeld. In het begin vond ik dat maar neuzelig en zagerig gedoe maar plots, op een zonnige zaterdagochtend in de lente, met een licht katerig gevoel van een fijne café-avond, zette ik die cd nog eens op en klopte plots alles.

Both Sides Now van Joni Mitchell is een wereldnummer. En het gaat dan ook nog eens over Clouds, de liefde en het leven. Hoe toepasselijk.


Bows and flows of angel hair and ice cream castles in the air
and feather canyons everywhere, I've looked at clouds that way.
But now they only block the sun, they rain and snow on everyone.
So many things I would have done but clouds got in my way.

I've looked at clouds from both sides now,
from up and down, and still somehow
it's cloud illusions I recall.
I really don't know clouds at all.

Moons and Junes and ferris wheels, the dizzy dancing way you feel
When every fairy tale comes real; I've looked at love that way.
But now it's just another show. You leave 'em laughing when you go
and if you care, don't let them know, don't give yourself away.

I've looked at love from both sides now,
from give and take, and still somehow
it's love's illusions I recall.
I really don't know love at all.

Tears and fears and feeling proud to say "I love you" right out loud,
dreams and schemes and circus crowds, I've looked at life that way.
But now old friends are acting strange, they shake their heads, they say
I've changed.
But Something's lost but something's gained in living every day.

I've looked at life from both sides now,
from win and lose, and still somehow
it's life's illusions I recall.
I really don't know life at all.

I've looked at life from both sides now,
from up and down, and still somehow
it's life's illusions I recall.
I really don't know life at all.


dinsdag 15 maart 2011

21, Op De Dansvloer, Let's Dance (1983)

Hierbij enkele quotes geplukt uit een interview van een tijdje geleden met David Van Reybroeck, de auteur van 'Congo. Een geschiedenis.'

Ik wil geen relatie om minder alleen te kunnen zijn. Ik wil een relatie om béter alleen te kunnen zijn.

Liefde, dat gaat om twee wegen die een tijdje samenlopen. De lengte van de tocht is ondergeschikt aan de kwaliteit van het pad.

Een ex, dat is de meest duurzame relatie die er bestaat. Een lief, dat ben je voor even. Een ex ben je voor altijd.

Dit hangt nu al een tijdje boven mijn schrijftafel en ik blijf het zó goed vinden. Was David Van Reybroeck een vrouw, ik zou graag haar ex zijn.

Ik voeg hier graag een eigen wijsheid aan toe. Minder krachtig natuurlijk, ik ben nog maar een beginnend schrijver he ;-) Maar wel oh zo waar:

Je bent zoals je danst, je danst zoals je bent.

Kijk maar. En waar blijft dat volgende dansfeestje nu eigenlijk?


zaterdag 12 maart 2011

34, Antwerpen, Papillon (2010)



Het mooiste woord ter wereld, in alle talen. Spreek het langzaam uit en zie het vliegen door de groene wei gekleurd met bloemetjes, hoor de zoemende bijtjes, voel de zonnestralen op je huid, kijk naar de schaarse witte stapelwolken in de hemelsblauwe lucht. En zucht.

Schmetterling
Papillon
Butterfly
Farfalla
Mariposa
Faracha
Sommerfugl
Kipepeo
Kelebek
Fjäril
Fluture
Vlinder


donderdag 10 maart 2011

21, Berlijn, The Tourist (1997)

Ik ben van niet veel vies. Eens goed door de modder mountainbiken: heerlijk. Vroeger in de chiro tijdens tweedaagse kip met zand eten: lekker. Wildvreemde fotomodellen zoenen in het donker: geen probleem (maar ook geen realiteit natuurlijk).

Van smetvrees heb ik in normale omstandigheden weinig last. Maar (hier is de verwachte maar) deze week, op de Internationale Tourisme Börse (ITB voor de vrienden) in Berlijn besefte ik weer waar ik wel vies van ben. De grootste toeristische beurs ter wereld met bijna 12.000 standhouders en 180.000 (!) bezoekers. En al die mensen moeten naar het toilet.

Ook Igor uit Antwerpen, België. En die begint dan na te denken terwijl hij geconfronteerd wordt met urinoirs die bezet zijn. Even wachten met het wateren of gaan zitten in één van de toiletten? Ahum, laat ons redeneren. Hier zijn 187 landen vertegenwoordigd. Iran is hier, Libië, Bora Bora, Kazachstan, Myanmar, Gent ... En verschillende landen betekent verschillende culturen betekent verschillende toiletgewoonten. En ja, jakkes dus he. Wat was dat nu weer met Indiërs en het niet gebruiken van WC-papier? En hoe zou een vertegenwoordiger van Mongolia Adventure Tours zich gedragen op een Duits toilet? En gaat een Ugandees die zich nooit wast na het pleebezoek zich nu wel naar de kraantjes begeven? En zag ik nu net iemand rechtstreeks van de urinoir naar de handendroger gaan? Jakkes dus. Om nog maar te zwijgen over de klink van de wc-deur. Klinkt sowieso vies.

En maar handjes schudden tijdens die beurs ... Hierbij doop ik ITB om tot: Internationale Tijd van de Bacterie. Dit moet one hell of a feestje zijn voor die gasten.


maandag 7 maart 2011

14, Schoten, Shock Rock (1991)


Als u zich ooit heeft afgevraagd, damn waar heeft die Igor zijn dancefloor-moves toch gehaald? This is the answer:

In mijn slaapkamertje van 3 op 3 meter, met posters van Royal Antwerp Football Club en Erika Eleniak (google daar maar eens wat afbeeldingen van, toen waren Erika's nog hot) aan de muur, de stoel onder de bureau geschoven, de gordijn open zodat ik mijn weerspiegeling kon zien in het raam, mij ervan vergewist dat ik niet zou gestoord worden (mama, ik ga mijn huiswerk maken he) en het cd-singletje van BB Jerome & The Bang Gang (niet per ongeluk afbeeldingen van Gang Bang googlen he, dat is blijkbaar iets anders, ahum) in de cd-speler.

En play. En gaan. Hoe het eruit zag? Stel u iets voor als de pasjes van New Kids On The Block meets MC Hammer meets Queen meets INXS meets The Confetti's. Tiens, zo dans ik volgens mij nog altijd ...

Hey!
Hey You!
Shock!
Shock Rock!

vrijdag 4 maart 2011

17, Schoten, Bicycle Called Love (1993)

deze week was het op de radio de week van eigen kweek, precies veel van hetzelfde gehoord

maar, die vrijdagmiddag op het werk, terwijl ik door het raam de Grote Markt zag baden in liters zonneschijn, besloot de radio een liedje van vroeger te spelen

een goed liedje, jong! zo eentje dat helemaal van de radar was verdwenen, ik dacht nog dat zal nooit van zijn leven op youtube staan

maar, die vrijdagavond thuis, terwijl ik door het raam het park zag gaan slapen in de donkere nacht, besloot de laptop het liedje van vroeger te vinden en een keer of achtenzestig na elkaar te spelen

a bicycle called love, yeah! yeah! yeah!