dinsdag 14 september 2010

25, Antwerpen, Far Wells Mill Valley (1959)

Ik weet niet wat het is met jazz maar die muziek marcheert bij mij enkel als het chaos is. Buiten én vanbinnen. Buiten zorgde de wind vandaag voor die chaos: het waaide in alle richtingen en veel te dikwijls tegen. Nerveus gedoe in de stad, het leek wel of iedereen werd opgejaagd door die hevige wind. Het chaotische gevoel vanbinnen wordt gevoed door het werk en naderende deadlines. En dan pas komt muziek zoals die van Charles Mingus tot zijn recht bij mij: alsof de chaos in de muziek al het andere overheerst. Dat doet me denken aan de reden waarom David Bowie altijd in New York is blijven wonen. Hij heeft immers geld genoeg voor een kasteel in Zuid-Frankrijk of voor een eilandje in de Stille Oceaan. Maar enkel in New York overstijgt de chaos van de stad de chaos in zijn hoofd. Enkel daar kan hij aarden, ergens anders wordt hij gek van zijn gedachten. Mmm, dat doet me denken dat ik dringend nog eens naar New York moet. Veel te lang geleden.


1 opmerking: