donderdag 30 september 2010

22, Dilsen-Stokkem, Miami (1998)

hier in miami regent het al drie dagen aan een stuk. maar de andere 362 dagen van het jaar ziet het er zo uit:

zaterdag 25 september 2010

33, Los Angeles, Beverly Hills (2005)


de enige vrije dag van de USA-trip wordt een mini-roadtrip met Igor behind the wheels. buiten heerst een mini-hittegolf, de mini-van staat klaar in de parking en zo dadelijk eet ik mini-maal twee eieren, spek, pancakes, toast (en nog vele anderen) als krachtvoer. de rest van de mini-delegatie is er ook klaar voor. california, here we come!

donderdag 23 september 2010

18, Schoten, The Man Who Sold The World (1994)

Vanuit Seattle kan ik moeilijk anders dan Seattle's finest Nirvana uitzenden natuurlijk. Et voilà.

En het klinkt contradictorisch maar ik heb de Oosterweelbeslissing hier vanop de eerste rij mogen meemaken. Later meer nieuws, tenminste als het protocol toestemt dat ik hierover bericht.

maandag 20 september 2010

20, Schoten, Going Out West (1992)

en hop hier gaan we, volle kracht westwaarts. het volgend muziekje zal u gebracht worden vanuit de us of a. ik hoop dat het niet Jet Lag van Joss Stone wordt, I'm On a High van Millionaire zou beter zijn.

zondag 19 september 2010

23, Ergens In de Lucht, Auf Wiedersehen (2000)

In juli 2000 vroegen ze bij VTB reizen of ik daar vast wou beginnen. Ik had daar mijn stage gedaan en na zes jaar studeren snakte ik naar eindelijk eigen inkomen dus ja hoor, ik tekende het contract. Twee maanden later mocht ik al op studiereis, naar Seattle en omstreken. Mijn eerste Amerikareis ... als ik eraan terugdenk en foto's terugzie dan denk ik vooral: wat een broekventje was ik toen nog.

Speciaal voor de lange vliegreis had ik drie cd's gekocht (drie cd's tegelijk kopen! dat was nog nooit gebeurd! maar ik had een eigen inkomen, dus het kon! jeuj!) Op de dag van vertrek schreef ik een briefje voor mijn ouders ("ben effe naar Seattle") en nam ik de trein naar Amsterdam waar het KLM vliegtuig klaarstond. We kregen een upgrade naar business en ik installeerde me met mijn discman en mijn nieuwgekochte cd van Bettie Serveert voor een reis door de wolken.

Nu op de kop 10 jaar later vertrek ik weer naar Seattle. De cirkel is rond. Ik ben nog steeds een broekventje hoor, alleen snap ik nu wat minder weinig van het leven (snap je?).

En Bettie Serveert staat al klaar op de Iphone (dat gedoe met discmans en al, dat was het toch ook niet he).

vrijdag 17 september 2010

33, Antwerpen, Little Fluffy Clouds (1990)

all credits naar Jan voor het aanbrengen van dit nummer dat perfect past in het thema van deze blog. hebt u ook een verzoeknummer, mail/sms/schrijf mij met uw verhaal!

fijn weekend!

donderdag 16 september 2010

27, Athabasca Falls (West-Canada), King of Pain (1983)

Die dag werd hij wakker in een hotelkamer in Jasper met barstende hoofdpijn en een misselijk gevoel. Dat was zeker niet de eerste keer, als kind had hij ongeveer 1x per maand migraine. Maar nu zat hij daar op de rand van het bed in Canada, helemaal alleen en amper in staat om op te staan. En opstaan moest hij want een half uur later vertrok de bus naar Banff waar hij een dag later opnieuw een bus moest nemen naar Calgary om naar huis te vliegen. De bus missen betekende eigenlijk ook zijn vlucht missen. Dus toch maar opgestaan en zo ziek als een hond de bus opgestapt voor een hele dagrit langs de Icefields Parkway, volgens de reisgids één van de mooiste wegen ter wereld. Dwars door de Rocky Mountains, langs watervallen, gletsjers, bergpassen en met veel kans om beren te zien onderweg.

De eerste stop: Athabasca Falls. Volgens de gids waren de watervallen toen op hun best. In het voorjaar als er nog veel smeltwater uit de bergen komt en donderend naar beneden stort. Het liefst was hij op de bus blijven zitten maar de gids was heel overtuigend: dit moet je gezien hebben. Hij volgde gids en groep naar een houten brug die halverwege over de waterval was gebouwd en waar je het best indruk kreeg van de kracht van water. Hij liet de groep gaan en bleef hier wat hangen.

En toen voltrok het mirakel zich. Hij ademde de meest frisse lucht in die hij ooit had ingeademd en voelde de migraine in enkele seconden tijd volledig wegtrekken uit zijn hoofd, lijf en leden. Hij wist toen al dat dit één van de beste ervaringen uit zijn leven zou zijn, mocht hij aan de hemelpoort hierover geïnterviewd worden. Onbeschrijfelijk eigenlijk, van een gemiddelde migraine-aanval moest hij een volledige dag of nacht recupereren en nu voelde hij zich na enkele magische ogenblikken zo fris als een hoentje en zo kiplekker en zo beregoed tegelijk! Hij dankte God, at op de bus een heel pak koekjes op en liep later die dag over een krakende gletsjer en zag vijf zwarte en één grizzly beer up close.

Telkens ik nog eens migraine heb (zoals vandaag) denk ik hieraan terug. En blijf ik hopen op een "beam me up Scotty" uitvinding zodat ik elke keer naar Athabasca Falls zou kunnen gebeamd worden voor de instant anti-hoofdpijn lucht. Géld dat ik daar voor over zou hebben, niet te tellen.



dinsdag 14 september 2010

25, Antwerpen, Far Wells Mill Valley (1959)

Ik weet niet wat het is met jazz maar die muziek marcheert bij mij enkel als het chaos is. Buiten én vanbinnen. Buiten zorgde de wind vandaag voor die chaos: het waaide in alle richtingen en veel te dikwijls tegen. Nerveus gedoe in de stad, het leek wel of iedereen werd opgejaagd door die hevige wind. Het chaotische gevoel vanbinnen wordt gevoed door het werk en naderende deadlines. En dan pas komt muziek zoals die van Charles Mingus tot zijn recht bij mij: alsof de chaos in de muziek al het andere overheerst. Dat doet me denken aan de reden waarom David Bowie altijd in New York is blijven wonen. Hij heeft immers geld genoeg voor een kasteel in Zuid-Frankrijk of voor een eilandje in de Stille Oceaan. Maar enkel in New York overstijgt de chaos van de stad de chaos in zijn hoofd. Enkel daar kan hij aarden, ergens anders wordt hij gek van zijn gedachten. Mmm, dat doet me denken dat ik dringend nog eens naar New York moet. Veel te lang geleden.


maandag 13 september 2010

18, Ekeren, All I Want (1987)

igma. de naam van de wereldgroep die mijn neef Maarten en ik oprichtten in 1994.

bezetting: Maarten: zang/percussie, Igor: zang/gitaar
discografie: Tonight (single) - 1994 (zeer moeilijk te verkrijgen uniek cassetje)
inspiratie: een stukje uit een liefdesbrief van een meisje dat drie jaar later mijn lief zou worden
plagiaat: ja, de eerste lijnen lijken verdacht veel op All I Want van The Cure maar ter onzer verdediging: dat wisten wij toen niet, we waren in de veronderstelling dat het creatieve arbeid was van het toekomstig lief
muziek: igma
arrangement: Toon Daems

tekst (van The Cure): Maarten zingt: (Igor begeleidt C-G-F en later ook Em-Am-Dm)

tonight i'm screaming like an animal
tonight i'm really going wild
and all I want is to be with you again
and all I want is to hold you like a dog
just one more time, just one more time

tekst (van igma): Maarten zingt:

I miss you like crazy
I'm feeling so lazy
what the hell am I supposed to do without you
oh darling, please tell me what to do
I'm sitting in the sofa
with only one shoe
and all I can think about is you, you-ou-ou-ou

(break) + Igor zingt (in volledig andere toonaard):

now three months later we're together
and I think back on the days I was alone
when I wrote you letters that I loved you
you're really the nicest person I've ever known
things I could give you, you were poor
but you survived now I love you even more
and I will love you ever and ever and ever and ever ....




zondag 12 september 2010

18, Schoten, Parklife (1994)

wonen met zicht op een park heeft als troef dat je tijdens een propvol geboekt weekend even in de bompaschommelzetel kan gaan zitten om de inwendige batterij in het stopcontact te steken. met fijne muziek op de achtergrond en een kopje thee op de voorgrond. note to myself: nog eens een cake bakken/kopen/laten bakken want daar een stukje van had het plaatje helemaal af gemaakt. dit is het parkleven dat ik vandaag een klein uurtje aanschouwd heb alvorens opnieuw de grote drukke wereld in te trekken:
- joggers & lopers, kriskras door mekaar, in alle mogelijke stijlen
- koppeltjes, wandelend, fietsend of in mekaar hangend op het gras
- oudere koppeltjes, altijd wandelend (want, meneer, hier staan nergens deftige banken he, wij kunnen nergens gaan zitten he)
- baasjes en hun honden en vice versa
- kleine en grote mensjes in de speeltuin
- treinen, veel treinen
- het Sportpaleis
- bomen, weinig bomen
- auto's op de Ring in de verte (hebt u ooit live verkeersinformatie nodig over het stukje Ring tussen Viaduct van Merksem en Schijnpoort, call me)
- loodsen en pakhuizen die het begin van de haven aanduiden
- de klok op de kerk van den Dam
- een evenementen- en sporthal in opbouw
- en vele anderen!

zaterdag 11 september 2010

29, Wilrijk, Wires (2005)

hét voordeel van een muzikale blog: soms kan je gewoon de muziek laten spreken en hoeft er niet zo nodig tekst en uitleg bij. Komt goed uit want ik heb niet veel tijd. Dus hierbij gewoon een mooi liedje. Een heel mooi liedje.

vrijdag 10 september 2010

30, Wilrijk, Funny Little Frog (2006)

Vanavond speelde ik tijdens het eten met kikkers en balletjes (meer uitleg op eenvoudig verzoek verkrijgbaar) en dacht ik plots terug aan dit nummer. Ik heb dit even keigoed gevonden en ben het dan compleet uit het oog verloren. En dan is er iTunes: even opzoeken, kopen, paswoord invullen en lap, het staat op uw computer. Waar is de tijd dat je gekluisterd aan de radio moest wachten tot je favoriete nummer van het moment werd gespeeld en dan snel op record duwen en hopen dat de presentator niet door de inleiding ging lullen. En dan het juiste moment kiezen om terug op stop te duwen. En dan maar rewind en play en rewind en play en ... Aaaah, cassetjes ...

donderdag 9 september 2010

28, Wilrijk, In The Mood (1939)

uit de krant:

Wie op 10 oktober 2010 (10-10-10) in Antwerpen wil trouwen, is eraan voor de moeite. De stad besliste om de deuren van het stadhuis en de districtshuizen die zondag dicht te houden. "Bovendien liep er bij ons nog geen enkele aanvraag binnen", zegt perswoordvoerder Dirk Delechambre.

en ik wilde zo graag trouwen op mijn verjaardag 10-10-10 ... damn, te laat! ik had ook nog een vrouw moeten zoeken maar dat was wel gelukt denk ik. ik heb ooit iemand gekend die ging trouwen met haar vriend, alles was geregeld maar toen, enkele weken voor de grote dag, liep het mis met de liefde. Maar omdat de zaal al was geboekt, de traiteur al een menu had klaargestoomd en de dj was besteld heeft ze dan maar snel iemand anders gezocht om die dag mee te trouwen! true story!

geen trouw dus op 10-10-10 maar ik ga wel in the mood zijn voor een feestje! even brainstormen met mezelf over hoe dat er kan uitzien ...





woensdag 8 september 2010

15, Schoten, Money Don't Matter 2 Night, 1991

Dit zat vandaag in de mailbox:

Dag Igor,

Dit is inderdaad een vergissing van Vivium. Kan je vragen aan DEXIA of ze dit zo snel mogelijk willen terugstorten aan Vivium met als referte 6311035548/2364?

Alvast bedankt voor de moeite en sorry voor de overlast.

Met vriendelijke groeten,

Ik ben onlangs van bank veranderd en heb mijn oude rekening nog niet afgesloten (nog lopende domiciliaties enzo ...). Vrijdag keek ik even naar die oude rekening om te checken of ik niet in min stond. Ik schrok mij een ongeluk of twee want ik zag een saldo van meer dan 4.000 euro! Blijkbaar een storting van mijn verzekeringsmaatschappij met als mededeling terugbetaling schadegeval brandpolis. Ik heb geen brand gehad dus ik wist meteen dat dit niets anders kon zijn dan een vergissing. Maar toch heb ik een heel weekend gedroomd: stel dat het bedrag toch voor mij is, dat er toch een brand geweest is waar ik niets van gemerkt heb, ... Ik was het in gedachten al aan het uitgeven: een nieuwe laptop, een mountainbike, een zetel, een breedbeeldflatscreenplasmatvscherm, cd's ... Maar de plichtsbewuste Igor kwam op de duur toch naar boven en het antwoord op mijn vraag (euhm ... ik heb hier een storting gehad en ik denk dat die niet voor mij is maar ik vind het niet erg hoor, ik wil het geld gerust houden als ik u daarmee moeite kan besparen) leest u hierboven.

Ik heb nog even verder gedroomd van een eerlijke vindersbonus maar dat wordt dus ook niets. Ach ja, geld is niet alles zeker?


dinsdag 7 september 2010

14, Schoten, Suicide Blonde en Promise Me (1990)

"Wat is de eerste plaat die je ooit had?" Die vraag stel ik graag aan mensen. Het verhaal dat volgt vind ik altijd boeiend. En nu stel ik ze aan mezelf (of dat ook boeiend wordt is maar de vraag...) In mijn geval moeten we beginnen met een opsplitsing te maken tussen eerste plaat (LP, single), eerste cassette en eerste CD. Vandaag heb ik het over het laatste. De rest komt later nog aan bod.

We gaan terug naar 1990 en de opkomst van de cd-speler. Ik heb altijd vaak naar muziek geluisterd en was in die tijd gefascineerd door die nieuwe machine die werkte met een laser en die moest zorgen voor een kraakhelder geluid. Waarbij je niet meer moest rewinden of fast forwarden maar meteen je favoriete nummer kon opzetten. Waarbij je de cd-speler zelf de speelvolgorde kon laten kiezen, waarbij je zelf een eigen volgorde kon instellen. En dat alles met een afstandsbediening! Een revolutie!

Het verlangen om zelf de nieuwe hype te bezitten begon heel groot te worden toen Frank, klasgenoot uit het tweede middelbaar en medespeler bij voetbalploeg Simikos, voor zijn verjaardag een cd-speler kreeg. Toen ik dit thuis vertelde kreeg ik de fijne boodschap dat ik misschien ook wel een cd-speler zou kunnen krijgen voor mijn volgende verjaardag. Goed nieuws denkt u. Think again want Frank verjaarde in januari en ik in oktober en man, dat waren 9 lange maanden. Een zwangerschap is er niets tegen.

En dan was het zover: mijn 14de verjaardag. Dé grote dag. Eindelijk. Dé cd-speler. Man ik voel de opwinding nu nog. Mijn nieuwe beste vriend. It's a Sony. Eén probleempje: ik had nog geen cd('s) om af te spelen ... oeps. De volgende dag, papa en ik naar de Free Record Shop en Van den Borre in Merksem (die toen een locatie deelden naast den Aldi). Eerst kreeg ik nog een hoofdtelefoon cadeau (tactisch slim gezien van ons papa die vreesde voor cd-speler-geluidsoverlast) en dan mocht ik één cd kiezen.

Jawadde ... dat was moeilijk. Toen ben ik voor het eerst zo bewust geconfronteerd geweest met dé eigenschap van mijn sterrenbeeld: twijfelen en niet kunnen kiezen en twijfelen. Welke cd zou ik als eerste kopen? Een hele belangrijke beslissing want ik wist dat ik ongeveer vijf weken zakgeld zou moeten sparen om aan de 750 Belgische Frank te geraken die je toen nodig had voor een cd. Uiteindelijk bleven er nog twee mogelijkheden over en ik moest dringend een keuze maken (ons papa werd wat ongeduldig want het eten ging thuis geserveerd worden): het ging tussen:

- Beverly Craven van Beverly Craven
- X van INXS

Papa had het wel voor Beverly Craven maar ik koos toch voor INXS. En ik werd instant fan. Die plaat heb ik grijsgedraaid (ja sorry, bestaat er eigenlijk een gelijkaardige uitdrukking voor cd's?), elke dag minstens één keer van 10 oktober tot 6 december (toen Sinterklaas mijn tweede cd bracht, maar dat is een ander verhaal).

Wat ik mij nu eigenlijk afvraag: zou ik een ander mens geworden zijn mocht ik toen die cd van Beverly Craven gekocht hebben?






zondag 5 september 2010

33, Antwerpen, Let's Not Fall Apart (2010)

Jeej, het was met zon en al dit weekend. Het was heerlijk op het terras van de Dageraadplaats gisteren, het was heerlijk lopen langs het kanaal zaterdag, het was heerlijk naar zonnige klassieke muziek luisteren op het st-jansplein. Goed bezig, september! Al veel beter dat (sp)au(w)gustus.

En hier in huis is dit dé zomerplaat van het moment:

17, Schoten, Lust for Life (1977)

Het zat deze man zo tegen in het leven dat hij een lijst begon aan te leggen van alle kleine dingen die hem gelukkig maken. Zoals het geluid van een champagnefles die geopend wordt, onverwacht geld vinden in je broekzak of meteen perfect in een parkeerplaats rijden. Instant glimlach verzekerd!

Vandaag is mijn favoriet: "wakker worden zonder kater terwijl je er wel één verwacht had". Zalig, na een zwaar feestje dat veel te laat geëindigd is, toch fris en monter opstaan en met veel energie beginnen wassen, opruimen, ontbijten en afwassen (natuurlijk). En zelfs koken: mijn (zeer plaatselijk) wereldberoemde chili sin carne pero con chocolate y vino staat nu te pruttelen en zo meteen trek ik de buitenwereld om ergens van het zonnetje te genieten. Wauw! Lust for Life!

zaterdag 4 september 2010

32, Antwerpen, Smokers Reflect (2008)

lijfarts, lijfblad, lijfeigene, lijfelijk, lijfgarde, lijfgoed, lijfje, lijfknecht, lijfrente, lijfsbehoud, lijfsdwang, lijfsgevaar, lijfstraf, lijfspreuk, lijfwacht, lijfgeur, lijfelijk, lijf hoste, ooooooooooo-lijf- je, lijflied
aha, we zijn er: lijflied dus:

(allé voor vandaag toch, morgen is het misschien opnieuw de kabouterdans)

vrijdag 3 september 2010

11, Schoten, Reet Petite (1957)

Wat zou er vandaag in het dagboek staan van:
- Elio Di Rupo?
- die altijd zatte Brit/Duitser die altijd zat in Antwerpen rondloopt, altijd zat?
- Marc Cavendish?
- Netanyahu en Abbas?
- Kim Geybels?

En dat gaat het mij niet over de informatie die je in de boekskes vindt maar over de pure persoonlijke gedachten van deze mensen. Ja, dat zou ik wel eens willen weten. Moet plezierig zijn om te lezen. Of op zijn minst troost geven.

Ik heb in mijn leven twee ganse weken een dagboek bijgehouden, van 14/2/1987 tot 28/2/1987. Hierbij enkele uittreksels, want ja ik heb het, in tegenstelling tot mijn liefdesbrieven bijvoorbeeld, altijd bijgehouden en elke keer mee verhuisd.

15/2: Freija speelt vals met de kaarten, ze had 3 jokers! We gaan vanmiddag naar het kinderconcert.
16/2: Echt!!! Eerste keer met sneeuwballen gooien onder de speeltijd. Jens heeft buikpijn.
18/2: Training. Vierde in spurt. Schorsenere eten ... bweuh ...

Elke dag schreef ik ook een top 10 op. En dit stond toen een volledige week onafgebroken op nummer 1. Zo eens één dag opnieuw 11 jaar zijn, dat zou ik ook nog zien zitten. Oh! Ah! Oh! Ah! Ooh wee!




donderdag 2 september 2010

0, Antwerpen, Firebird (1910)

Bijna had ik Johan geheten of Anke maar het is dus Igor geworden. En dat komt zo. Mijn papa en mijn hoogzwangere mama gingen naar de cinema en keken naar Fantasia, een Disney film met muziek van onder meer Igor Stravinsky (lap, de clou al verklapt). Blijkbaar ben ik tijdens die film heel hard beginnen bewegen, zo hard dat ze dachten dat ik er ging aankomen. Ongerust verlieten mijn ouders de cinema. Maar er bleek niets aan de hand en het heeft nog een hele poos geduurd voor ik eraan kwam. Maar toen werd wel beslist: als hij zo fel reageert op de muziek van Stravinsky dan gaan we hem Igor noemen. Tenminste, als het een jongen is want toen (in de jaren '70) wisten ze dan nog niet op voorhand. Is dat geen mooi verhaal? En nu kan u mee beleven wat ik beleefd heb als foetus. De beelden krijgt u er gratis bij!

woensdag 1 september 2010

28, Ottawa, Courage (1992)

Die bomma's toch! En hun vriendjes! Mijn bomma heeft sinds een tijdje een lief (mijn bompa is nu 5 jaar geleden overleden) en ze hebben het druk-druk-druk. Van het ene feestje naar het ander, van de ene uitstap naar de andere ... niet te doen. Het weekend van 2 en 3 oktober is het zelfs nog drukker dan anders want zowel zaterdagavond als zondag hebben ze plannen. En dat betekent dat ze waarschijnlijk niet naar de kerk zullen kunnen gaan. Waarop Oscar (de vriend) het wel heel plastisch uitdrukte: "dan zijn we in ambras met de mis". Schitterend.

Dit kwam ik te weten op de afscheidsdrink van mijn tante en haar vriend die drie maanden naar Oost-Canada gaan. Ooit, voor mijn vorige job, deed ik ook een roadtrip in Oost-Canada en deze plaat van de locals Tragically Hip zat mee in de cd-wisselaar. Hoe muziek en landschappen met elkaar verstrengeld kunnen raken.